بولتن بحران شماره نخست

بنام آزادی انسان - تحلیلی از بحران برآمده از 11 سپتامبر

سالروز 11 سپتامبر  و انفجار برج های دوقلو است. شاید سالها طول بکشد تا مشخص شود که طراح و پشتیبان این عمل تروریستی چه کسی، چه کشوری و چه اندیشه ای بوده است. اما یک نکته مشخص است، تروریستها به نام آزادی انسان، دست به کشتار زدند. آنها ظاهرا برای مبارزه علیه جهانخواران، و ظاهرا برای دفاع از حقوق انسانهای ستمدیده، بیرحمانه دست به کشتار انسانهایی زدند که مستقیما در ستمگری نقشی نداشتند.
و این حرکت تروریستی بهانه ای شد برای جهانخواران، برای ستمگران، و برای آنها که انسان را به زنجیر کشیده اند تا از رنج زحمتکشان نظامی سلطه گر بنا کنند. و با پنهان شدن در پشت پرچم آزادی، همچون تروریستها، مغول وار، و آنچنان که پیش از آن در ویتنام کرده بودند، دست به تهاجم زدند. گفتند و وعده دادند که می آیند تا مردم افغانستان و عراق را از یوغ دیکتاتور هایی که انسانهای ستمدیده را  در غل و زنجیر می کنند، رها سازند. می آیند تا که بر خاورمیانه نور دموکراسی بتابانند. اما آمدند و طولی نکشید که از کشوری زیبا، تلِ خاک درست کردند، و از باغها، گورستان ساختند، و نسلی را بر خاک سیاه نشاندند تا نسل بعدی بر آن خاک سیاه زمین گیر شود. هر ساعت دو نفر به قتل می رسد. 1600 نفر هر ماه؛ و میلیون ها نفر بی خانمان شدند. این ارمغان جهانخوار برای مردم عراق بود. افغانستان از زمان حملهء آمریکا و انتقال قدرت از طالبان به آمریکا، به بزرگترین تولید کنندهء مواد مخدر تبدیل شده است.
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

نظام ولایت مطلقه فقیه و کارکرد حزب، گروه، دسته و باند در آن

بیش از صد سال است که مردم ایران برای بدست آوردن نظامی مبتنی بر قانون تلاش می کنند. در این یک صده آثار نوشتاری بسیاری داریم که سعی کرده اند تا سود و منافع داشتن قانون را توضیح دهند. از کتابچه یک کلمه تا نوشته های آخوند زاده و دیگران همه و همه گواه تلاش روشنفکرانی است که برای برون رفت از یک مهلکه رنج آور کوشش کرده است. از مخالفان و نقطه مقابل آنها نیز می توان نمونه های زیادی را گواه آورد. از کلمه قبیحه آزادی تا لفظ قبیحه قانون که توسط آخوندها و نوکران حکومت های استبدادی بیان شده است تا عوام چشم و گوش بسته را همچنان در ضلال نگاه دارد. تلاش فراوان برای ساختن عدلیه را باید نمونه بسیار واضحی از کارهای نا موفق دانست. چه آنروزها که چیزی بنام دادگستری جانشین عدلیه شد و چه امروز که مخلوق شتر گاو پلنگی بنام قوه قضاوئیه بی عدالتی را بر مردم تحمیل می کند. همه پوسته‌ای از یک واقعیت اند که به صورت کمیک از اصل ساخته شده است. زیرا از بدو تشکیل آن تا کنون تنها یک سفارش یا وابستگی قومی و فامیلی کافی بوده است که جایگاه حاکم و محکوم تغییر کند و حکم به نفع کسی صادر شود که پشتیبانی قویتر دارد. بی خود نیست که حلال مشکل را مردم در سه "پ" می جویند؛ پول، پارتی، پر رویی. اما از همه بدتر چیزی است که اکنون شاهد آن هستیم، در جمهوری اسلامی کمتر کسی است که نام وزیر دادگستری را بداند و یا بجز روزهای رای اعتماد کابینه از مجلس حرف و حدیثی از او در جایی باشد. چرا وزیر دادگستری در رژیم جمهوری اسلامی انگار وجود ندارد؟ اصلن شغل و وظیفه چنین کسی که انگار نیست، چیست؟
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

اینکه جمعی بعنوان نمایندگان یا بخشی از نمایندگان فکری جامعه بتوانند بدور هم بنشینند و یک اتحاد سیاسی سالمی را بوجود بیاورند، البته که کار شایسته است، به شرط آن که یک به یک تشکل های درگیر در اتحاد مذکور به ضرورت و کارساز بودن این ابتکار سیاسی و تاثیرات آنی آن در جهت سرنگونی رژیم آخوندها باور داشته باشند  .
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

در رابطه با تحریم اقتصادی و احتمال حمله نظامی به ایران، تا آن جا که به آمریکا و حکومت اسلامی مربوط است از یک سو آن ها ظاهرا برای برقراری امنیت در عراق، مستقیما مذاکره می کنند و از سوی دیگر، هر از چند گاهی بوش، رییس جمهوری آمریکا و احمدی نژاد، رییس جمهوری اسلامی، به همدیگر ضرب شست نشان می دهند. و در این میان نیز سازمان ملل با تصویب دو قطعنامه قبلی تنها به ایران هشدار داده است و  اکنون نیز بحث بر سر قطعنامه سوم، همواره به تعویق می افتد.
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

بحران اقتصادی در ایران و تحت نظام ولایت فقیه بدون تحریم جدی هم روز به روز تشدید می شود. علاوه بر بحرانهایی که در هر جامعه پیرامونی در نظام جهانی سرمایه داری وجود دارد، در جامعه ما بحران ساختار سیاسی روز به روز بحران اقتصادی را تشدید می کند. به بیان دیگر تضاد بین ماهیت و خصلت رژیم سیاسی، یعنی رژیم استبدادی مذهبی ولایت فقیه، با ساختار اقتصادی، یعنی سرمایه داری در کشور پیرامونی، روز به روز بحران اقتصادی را تشدید می کند. طی 18 سال گذشته نظام حاکم بر ایران گامهای قابل توجه اقتصادی برای تطبیق با نظام جهانی سرمایه داری نئو لیبرال برداشته است. در همین دو سال اخیر که گماشته ولی فقیه تدارکچی نظام شده است، بیش از  16 سالی که هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی بر سر کار بودند، گامهای اقتصادی برای تطبیق با نظام جهانی سرمایه داری برداشته شده است. اما نکته مهم این است که نظام ولایت فقیه برای حفظ امنیت خود مجبور است درآمد ها و فرصتهای اقتصادی را به طور عمده در حوزه هایی هزینه کند که از نگاه ضرورت اقتصادی صرف معنی و مفهوم ندارد.
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

در اینکه آیا جامعه دچار بحران ایدئولوژیک شده است، نباید تردید کرد. و البته ما همین مسأله را در سطح جهانی نیز مشاهده می کنیم. این فاصله گیری ها و بحران ها اما، انگیزش جدیدی خواهد بود برای جستجو، کنجکاوی و کند و کاو در راستای دست یابی به راه کارها و تئوری های علمی دیگر که آن نیز بدون آرمان گرایی نخواهد بود. بدیهی است که یکی از نتایج فاصله گیری از باورها و آرمان ها و  بی باوری به آنها سر در گمی و در عین حال "شک" خواهد بود که باید آن را به فال نیک گرفت. چرا که شک گامی است برای رسیدن به "یقین"! می توان به صراحت هر چه تمام به این امر اذعان نمود که این چنین بحران های فکری و ایدئولوژیک، خود باعث می شود تا در بخش های اندیشه مند و جستجوگر  جامعه، باز اندیشی، باز خوانی و نقد آنچه که تا کنون "وحی منزل" تلقی می شده است را در پی داشته باشد.
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

اگر ایدئولوژی را باور و یا اعتقاد به کار بریم در نگاه نخست،‌ جامعه(حکومت شوندگان) فاقد باور و اعتقادی‌ یکدست و همه‌گانی‌ست. باورهای مردم نیز با حکومت تفاوت دارد،‌و چندگانه است. حکومت و طبقه‌ی حاکمه دچار بحران ایدئولوژیک است و نه جامعه. ایدئولوژی همساز با سرمایه و مناساتی که در پناه آن بتواند به فرمانروایی‌طبقاتی‌اش ادامه دهد، کارآ‌ نیست. روزی بورژوازی با ناسیونالیسم و نازیسم و یا مذهب می‌توانست خواست‌‌ها و برنامه‌‌های خویش را به پیش برد، ‌امروزه در تب و تاب درمانده است. مذهب و ناسیونالیسم جز در  میان لایه‌های به غایت بی‌خبر و نا آگاه و وابسته به روابطی پوسیده، دیگر کار کرد بسیج‌گرانه‌ای ندارد،‌ اگر هم داشت، ‌این آگاهی جز آگاهی وارونه چیز دیگری نبود . و به سراب و به کژ راهه راه می‌برد نه به حقیقت انسانی. به بیان دیگر مناسبات سرمایه‌داری در جهان و نیز به پیرو  آن در ایران دچار بحران‌های جدّی و چندی ‌‌ست. بحران‌های کنونی حکومت سرمایه در ایران، ‌بحران ایدئولوژیک و بحران هژمونی(اگر از بحران‌‌ها تاریخی و مزمن دیگر در اینجا چشم بپوشیم) می‌توان ارزیابی نمود.
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007

در بارهء بولتن بحران

- همانطور که در «پایان نامه – انتقال تجربه» (دیدگاه - 21 اسفند 1385) وعده داده شده بود، در راه اندازی و پیشبرد بولتن بحران بجای سایت دیدگاه کوشش شد و آنچه در پیش روی دارید اولین گام است. متأسفانه، به علت سنگین شدن حجم بولتن، در هر شماره امکان انتشار تنها چند مقاله را خواهیم داشت.
2- بولتن در این مسیر به آهستگی جلو خواهد رفت و در شروع کار در حد توان یک نشریه نوپا منتشر می شود.
3- بولتن بحران، به هیچ سازمان و یا نهاد بخصوص سیاسی وابسته نیست و نمی خواهد باشد.
4- نویسندگان و همکاران بولتن بحران سرنگونی طلب هستند. می خواهند و برای سرنگونی تمامیت رژیم قلم می زنند. حرفهء اصلی برخی از آنها نویسندگی نیست، بلکه فعالیت سیاسی در راستای سرنگونی رژیم اسلامی است. به آزادی و دموکراسی، به عدالت اجتماعی و به نظامی سکولار که دین حرف اول و آخر را نزند باور دارند.
5- نویسندگان بولتن بحران به آزادی اندیشه، بیان و مطبوعات باور دارند. هر کدام به اندیشه و ایدئولوژی متفاوت و یا مشترکی معتقدند، و با توجه به این تکثر آرا، و چند صدایی، بولتن بحران از نگرش بخصوصی دفاع نخواهد کرد و بر زبان و قلم دگراندیش قفل نخواهد زد.
Iran's Crises Bulletin No. 0001, Sept.2007